M’n buik zit weer vol met van die geluksrupsen. Die dingen die kriebelen bij iedere beweging die je maakt. Voor de duidelijkheid; ik ben niet verliefd. Ja misschien op mezelf, maar zeer zeker niet op iemand anders. Ik hou wel veel van een heleboel mensen. Mijn vriendjes en vriendinnetjes, mijn familie, mijn cliënten, mijn collega’s, de mensen op straat, de mensen die ik van Twitter “ken”, mijn buren, de arme kindjes in Afrika, de kassameisjes van de Aldi, Darwin, de tante van de zus van de neef van het nichtje van mijn broertjes oud-klasgenoot en wie er verder nog ter tafel komt. Je begrijpt het al; ik stroom over van liefde. Dat heb ik zo nu en dan. Dat is een heel fijn gevoel. Die rupsen koester ik. Ik hou van geluksrupsen. Soms liggen ze allemaal in coma en voel ik niks, maar vandaag dansen ze allemaal de samba. In ieder stukje van mijn lichaam, en dat is best veel, zitten er een paar. Ze vermenigvuldigen zich ook erg snel. Het zijn net konijnen. Overigens ben ik erg gelukkig dat het geen konijnen zijn, die zijn te groot, dat zou op den duur pijn gaan doen.
Straks gaan wij, de geluksrupsen en ik, werken. Daar heb ik zin in. Dat komt door de geluksrupsen. Overigens doneer ik ook geluksrupsen. Ieder die het nodig heeft, kom. Ik heb er genoeg.
<3
@
(deze blog is met mijn volle verstand geschreven. Ik ben alcohol en drugs vrij..)
Driemaal een soort van “bijna ongeluk” gehad. De eerste keer reed ik op de singel richting huis. Ik kwam terug van een leuke middag koffie drinken op m’n oude werkplek. Erg gezellig, niets op aan te merken. Op de singel echter schrok ik me wild. De singel is een voorrangsweg, dus als je erop wil moet je de mensen die er al op rijden voorrang verlenen. Ik reed dus op de singel en op een gegeven moment zie ik in mijn linker ooghoek een blitse zilvergrijze wagen hard mijn kant op rijden. Gezien zijn snelheid verwacht ik dat hij mij niet de voorrang gaat verlenen die ik verdien waardoor ik, denk altijd 2 stappen vooruit, ietwat rem. En wat blijkt; mijn gevoel klopt. Hij (uiteraard een MAN!!) trapt, net voordat hij de singel op racet, vol op de rem zodra hij mij ziet en steekt verontschuldigend zijn hand op. Hij heeft me waarschijnlijk over het hoofd gezien. Sukkel. Continue reading »
Omdat ik van die man hou heb ik een liedje voor hem gezongen! (een zelfbedachte Freestyle overigens, ja heb wel zijn tekst als Sterren aan de hemel staan gebruikt hoor) Ben er best trots op! Dat ie nog maar lang de Nederlandse TV vervuild met z’n belachelijk irritante reclames.
Op dit moment voel ik me zielsgelukkig. Niet omdat ik een reusachtige geldprijs heb gewonnen, maar omdat mijn leven is zoals het is. Gisteravond waren mijn twee lieve vriendinnetjes hier. Dat was reuze fijn. Mijn buik deed zeer van het lachen, we hebben twee films gekeken en veel gepraat. Het was fijn, ik voelde me fijn. Voor vandaag had ik een “ikmoetniks” dag gepland. Zo’n dag waarop je wakker wordt wanneer het je uitkomt, je op de bank ploft en gewoon alleen maar dingen doet die je leuk vindt. Gestructureerd als ik ben moest ik uiteraard wel eerst douchen, de afwas en de was doen; maar daarna stroomde er een gevoel van puur geluk mijn hele lichaam in. Ik werd overmand door geluk en dat is een fijn gevoel. Ik kan het iedereen aanraden. In eerste instantie had ik mijn gordijnen open, maar op een gegeven moment besloot ik om ze te sluiten en mezelf geheel van de buitenwereld af te sluiten. Ik deed een dansje van geluk. Het gevoel geheel onafhankelijk te zijn in mijn eigen huisje, doen wat ik zelf wil en vooral even geen rekening te hoeven houden met derden is fantastisch. Inmiddels ben ik 2 maanden vrijgezel en ik kan er prima aan wennen eigenlijk. Contact met mijn ex heb ik op dit moment niet. Het is verrassend dat ik die behoefte ook niet voel. Het is goed zo. Wat de toekomst ons brengt weet ik niet. Ik wil daar ook niet over nadenken, we zien wel. Behoefte aan een nieuwe relatie heb ik ook al niet. Ook daarover fantaseer ik niet. Wederom: “we zien wel”. Op die manier leven geeft je rust en vrede. Letterlijk.
Uiteraard is het soms nog wel een beetje pijnlijk, maar als ik dan kijk wat ik heb voel ik me rijk. Heel rijk! Een paar uur geleden was ik “in gesprek” met iemand over onder andere hobby’s. Hij vroeg mij wat mijn grootste hobby was. Ik moest er even over nadenken, ik heb veel dingen die ik leuk vind. Nadat ik daarover had nagedacht kwam ik tot de conclusie dat eigenlijk mijn hele leven mijn hobby is. En dat vond ik toch best een fijne gedachte. Ook dat kan ik iedereen aanraden. Het is zo slecht nog niet om mij te zijn!
Ik zie dat serie 2 van Dexter binnen is. Gedownloade dagbesteding!
Hasta la vista!
I’ll be back.
@
In ons leven is verandering onvermijdelijk, is verlies onvermijdelijk. In het aanpassings vermogen en het gemak waarmee we verandering ondergaan liggen ons geluk en onze vrijheid. – Boeddha
Een recept op verzoek van Willemijn! Dit recept heb ik niet zelf bedacht, maar ontdekt tijdens mijn stageperiode in de jeugdzorg. Daar werd ‘t veelvuldig gemaakt voor de jongeren en die vonden ‘t erg lekker! Makkelijk ende simpel!
Ovenschotel met boontjes, shoarma en röstirondjes:
Hoeveelheden is heel persoonlijk. Wil je veel, neem je veel, wil je weinig, neem je weinig! :)
Wat ik heb gedaan voor 10 personen:
kilo boontjes
kilo shoarma
2 zakken röstirondjes
Kruidenboter
Knoflooksaus
Verwarm de oven voor op.. uh 180 graden ongeveer. (Voor de zekerheid bekijk even de zak met röstirondjes. Die temperatuur aanhouden.) Start met het invetten van de ovenschaal met de kruidenboter. Daarnaast een paar hompjes kruidenboter onderin.
Boontjes afnemen en +/- 10 minuten koken.
Shoarma bakken zoals je dat normaal ook zou doen. (niet rauw dus en al helemaal niet zwart!)
Als je dit allemaal klaar hebt ga je de ovenschotel vullen. Op de bodem smijt je de boontjes, daar bovenop de shoarma en als dakje leg je de bevroren röstirondjes erop. Het hoeft niet perfect recht.
Vervolgens pleur je de schaal in de voorverwarmde oven en laat je ‘t +/- een half uur in de oven. (voor de zekerheid even de verpakking van de röstirondjes checken. Die tijd is voldoende)
Als ‘t klaar is schep je het op met een kwak knoflooksaus en stop je ‘t in je mond. Wel goed kauwen alvorens je het doorslikt he? Anders krijg je verstopping!
Hasta la vista en eetsmakelijk! :))
@
Ps, bedenk dat je na het eten van dit gerecht niet meer kunt tongzoenen met iemand die geen knoflook heeft gehad.. :))
Zo, ineens heb je het, je gaat opruimen. Zo nu en dan heb ik een aanval van opruim-woede. Doorgaans beperkt zich dat tot wat je met het blote oog ziet. Een beetje ” met de Franse slag” . Maar soms, als ik me erger aan iets of heel blij ben gaat het verder. Dan trek ik de kasten open en ga ik ook daar aan de slag. Continue reading »
Vaste prik iedere zaterdagavond. Samen met papa, mama en broertjes op de bank en kijken maar. Fascinerend mooi vond en vind ik dit. Kan me nog precies herinneren wat het meest indruk op mij maakte. Daarnaast was ik ernstig verliefd op de Martien, de hoofdrolspeler met de lange blonde haren. :)) Een tweetal jaar geleden heb ik de DVD-box gekocht. Geweldig!! :))
Spijt komt nu te laat, tot de dood mij scheidt. Mijn karma is gedaald van -10 naar een schamele -201. Ik heb iemand in de kou laten staan, letterlijk. Mijn dag was werkelijk perfect. Van 8 tot ongeveer 14.30 heb ik mij zeer nuttig gemaakt op het werk. Een aantal mooie doorbraken gehad met betrekking tot een complexe cliënt, fijn gelachen, mooi geknuffeld en ook streng geweest. Alles wat een vrouw zich maar kan wensen dus. Na het werk ben ik in alle rust naar huis gereden, een pitsstop gemaakt bij de Jumbo en een hele mooie fles Malibu gekocht. Toen ik eenmaal thuis was, was ik echt thuis. Zo thuis dat ik direct mijn pyjama heb aangetrokken en zo op de bank ben geploft. De afwas in zijn totaliteit laten staan alleen een pan afgewassen om m’n biefstuk te bakken. So far so good. Totdat mijn deurbel ging. Ik heb soms momenten dat ik denk “ik verwacht niemand, dus ik doe niet open”. Zo ook vandaag. Mijn huis is een figuurlijke rotzooi, ikzelf zie er ook alles behalve appetijtelijk uit in m’n nacht-kledij. Goed niet open gedaan dus. Maar bij nader inzien heb ik spijt. Allerlei mogelijke verhalen doorkruisen mijn grootse brein. Wat als…
Het een heel lekkerding op een wit paard met een roos in z’n mond was?
Het een vriend/vriendin was die toevallig mijn telefoonnummer kwijt is?
Het Gaston met een dikke cheque was?
Het Jezus die mij komt halen was?
Het een volwassen vondeling was?
Vooralsnog ga ik er vanuit dat het een Jesus Gaston genaamd, volwassen vondeling en vriendelijk kind met een roos in zijn mond was.
