Biesjes.nl

23 februari 2010

Liber Aal.

Hoort bij: WTF!? — BIES! @ 00:29

Er was eens een ontevreden klein meneertje. Dat meneertje heette Liber Aal. Dat mannetje was niet zo heel erg gelukkig. Hij kreeg weinig aandacht van de mensen om hem heen en werd vaak voor lastig ventje en zeurmeneertje uitgemaakt. Op een dag besloot Liber Aal dat hij zo niet verder wilde. Hij wilde positieve aandacht krijgen en gelukkig zijn. Hij wilde graag dat de mensen hem voor vol aanzagen en gingen geloven in waar hij voor stond. Hij had immers het beste voor met de mensen om hem heen. Liber Aal zat op een avond aan zijn keukentafel met een schrijfblok voor hem. Om de paar minuten ging zijn vuistje de lucht in en riep hij: “Hoezee, ik heb een idee!” Hij schreef zijn idee op, las het nog eens na en verfrommelde het om het vervolgens in de overvolle prullenbak te gooien. Hij bedacht allerlei dingen om meer geliefd te geraken. Eerst bedacht hij dat hij het goedschiks wilde doen. Lieve dingen roepen tegen de grote mensen om hem heen. Vertellen dat hij het beter ging maken voor minderheden om hem heen. Al die ideeën belanden in de prullenbak, hij kon het toch niet waarmaken vertelde het stemmetje in zijn hoofd. Hij herinnerde zich een uitdrukking. Als het niet goedschiks kan, dan maar kwaadschiks. En zo geschiedde het dat Liber Aal de lieve dingen uit zijn hoofd zette en zich richtte op snode plannetjes. Hij maakte een verhaaltje over ene Geert W. Hij wilde Geert W. keihard onderuit halen waardoor hij automatisch de betere leek. Ook dit plannetje wierp hij richting de prullenbak. Hij wist dat hij niet de moed bezat om dit plannetje uit te voeren. Dikke tranen rolden over zijn ietwat te magere wangetjes. Hij huilde tranen met tuiten en belde vervolgens zijn moeder. Liber Aal kreeg geen gehoor. Nog dikkere tranen rolden over zijn wangen. Wat dit betreft leek hij wel een beetje op Jan-Peter B, heel stiekem voelde hij van binnen enig verwantschap met deze meneer. Al denkende aan Jan-Peter voelde hij een prettige spanning in zijn onderbuik. Dat brilletje, die ondeugdelijke oogjes. De spanning in zijn buik nam toen en hij voelde dat onderdelen aan zijn lijf hierop reageerden. Zijn kleine LiberAaltje stak fier omhoog. En ineens riep hij: “Hoezee, ik heb een idee!” Hij bundelde zijn gevoel voor Jan-Peter, zijn behoefte om meer aanzien te krijgen in de grote mensen wereld en zijn kleine LiberAaltje tot een idee. Hij sloeg zichzelf tegen zijn hoofd en vond het maar stom dat hij het niet eerder had bedacht. Liber Aal was zielsgelukkig. Hij, off all people, had iets bedacht. De grote mensen om hem heen zouden trots zijn. Hij zette het als volgt op papier:

Condooms.

Liber Aal wilde condooms gaan uitdelen. Hij begreep zelf nog niet zo heel erg goed waarom, maar hij kwam er wel op als mensen het aan hem zouden vragen. Bij condooms denk je aan seks, seks is fijn, hij zou eigenhandig de condooms uitdelen waardoor mensen een fijn gevoel bij hem zouden krijgen. En misschien mocht hij zijn Liberaaltje nog wel ergens inparkeren. Het liefst in Jan-Peter B natuurlijk. Zo was zijn gedachtengang. Hij begreep er zelf ook niet veel van. Maar het was zeker een goed idee.

Na een tiental soa’s en ongewenste zwangerschappen verder werd Liber Aal nog harder uitgekotst dan voorheen. Hij was even vergeten dat hele goedkope condooms uit een ontwikkelingsland niet garant staan voor veiligheid.

Hij had iedereen genaaid.

@

9 februari 2010

Hysterisch Enschede

Hoort bij: WTF!? — BIES! @ 20:31

7 februari 2010

Geluksrupsen

Hoort bij: WTF!? — BIES! @ 12:14

M’n buik zit weer vol met van die geluksrupsen. Die dingen die kriebelen bij iedere beweging die je maakt. Voor de duidelijkheid; ik ben niet verliefd. Ja misschien op mezelf, maar zeer zeker niet op iemand anders. Ik hou wel veel van een heleboel mensen. Mijn vriendjes en vriendinnetjes, mijn familie, mijn cliënten, mijn collega’s, de mensen op straat, de mensen die ik van Twitter “ken”, mijn buren, de arme kindjes in Afrika, de kassameisjes van de Aldi, Darwin, de tante van de zus van de neef van het nichtje  van mijn broertjes oud-klasgenoot en wie er verder nog ter tafel komt. Je begrijpt het al; ik stroom over van liefde. Dat heb ik zo nu en dan. Dat is een heel fijn gevoel. Die rupsen koester ik. Ik hou van geluksrupsen. Soms liggen ze allemaal in coma en voel ik niks, maar vandaag dansen ze allemaal de samba. In ieder stukje van mijn lichaam, en dat is best veel, zitten er een paar. Ze vermenigvuldigen zich ook erg snel. Het zijn net konijnen. Overigens ben ik erg gelukkig dat het geen konijnen zijn, die zijn te groot, dat zou op den duur pijn gaan doen.

Straks gaan wij, de geluksrupsen en ik, werken. Daar heb ik zin in. Dat komt door de geluksrupsen. Overigens doneer ik ook geluksrupsen. Ieder die het nodig heeft, kom. Ik heb er genoeg.

<3

@

(deze blog is met mijn volle verstand geschreven. Ik ben alcohol en drugs vrij..)

31 januari 2010

Bijna verkeer(d)

Hoort bij: WTF!? — BIES! @ 23:33

Driemaal een soort van “bijna ongeluk” gehad. De eerste keer reed ik op de singel richting huis. Ik kwam terug van een leuke middag koffie drinken op m’n oude werkplek. Erg gezellig, niets op aan te merken. Op de singel echter schrok ik me wild. De singel is een voorrangsweg, dus als je erop wil moet je de mensen die er al op rijden voorrang verlenen.  Ik reed dus op de singel en op een gegeven moment zie ik in mijn linker ooghoek een blitse zilvergrijze wagen hard mijn kant op rijden. Gezien zijn snelheid verwacht ik dat hij mij niet de voorrang gaat verlenen die ik verdien waardoor ik, denk altijd 2 stappen vooruit, ietwat rem. En wat blijkt; mijn gevoel klopt. Hij (uiteraard een MAN!!) trapt, net voordat hij de singel op racet, vol op de rem zodra hij mij ziet en steekt verontschuldigend zijn hand op.  Hij heeft me waarschijnlijk over het hoofd gezien. Sukkel. (meer…)

25 januari 2010

Anne, cliënt en de kapotte rolstoel.

Hoort bij: WTF!? — BIES! @ 19:30

Picture this:

  • Anne met cliënt aan de wandel.
  • Cliënt = dementerend, ziet erg slecht en is zeer angstig wat betreft wandelen.
  • Cliënt zat in de rolstoel.
  • Halverwege valt er een wiel van de rolstoel (meer…)

17 januari 2010

Project 365 (1) – Meet Henk

Hoort bij: Project365 — BIES! @ 20:14

Meet Henk. Het door mij uit de kringloop geredde knuffelkonijn. M’n steun en toeverlaat. Fris gewassen en een uber hip jasje. Hij houdt van mij! :))

Ode aan Frans Bauer!

Hoort bij: WTF!? — BIES! @ 17:47

Omdat ik van die man hou heb ik een liedje voor hem gezongen!  (een zelfbedachte Freestyle overigens, ja heb wel zijn tekst als Sterren aan de hemel staan gebruikt hoor) Ben er best trots op! Dat ie nog maar lang de Nederlandse TV vervuild met z’n belachelijk irritante reclames.

Check it out!

http://www.u-tune.nl/#/tunes/zunne/

:)

@

Ik ben.. Gelukkig!

Hoort bij: Mijn leven — Tags:, , , — BIES! @ 14:43

Op dit moment voel ik me zielsgelukkig. Niet omdat ik een reusachtige geldprijs heb gewonnen, maar omdat mijn leven is zoals het is. Gisteravond waren mijn twee lieve vriendinnetjes hier. Dat was reuze fijn. Mijn buik deed zeer van het lachen, we hebben twee films gekeken en veel gepraat. Het was fijn, ik voelde me fijn. Voor vandaag had ik een “ikmoetniks” dag gepland. Zo’n dag waarop je wakker wordt wanneer het je uitkomt, je op de bank ploft en gewoon alleen maar dingen doet die je leuk vindt. Gestructureerd als ik ben moest ik uiteraard wel eerst douchen, de afwas en de was doen; maar daarna stroomde er een gevoel van puur geluk mijn hele lichaam in. Ik werd overmand door geluk en dat is een fijn gevoel. Ik kan het iedereen aanraden. In eerste instantie had ik mijn gordijnen open, maar op een gegeven moment besloot ik om ze te sluiten en mezelf geheel van de buitenwereld af te sluiten. Ik deed een dansje van geluk. Het gevoel geheel onafhankelijk te zijn in mijn eigen huisje, doen wat ik zelf wil en vooral even geen rekening te hoeven houden met derden is fantastisch. Inmiddels ben ik 2 maanden vrijgezel en ik kan er prima aan wennen eigenlijk. Contact met mijn ex heb ik op dit moment niet. Het is verrassend dat ik die behoefte ook niet voel. Het is goed zo. Wat de toekomst ons brengt weet ik niet. Ik wil daar ook niet over nadenken, we zien wel. Behoefte aan een nieuwe relatie heb ik ook al niet. Ook daarover fantaseer ik niet. Wederom: “we zien wel”. Op die manier leven geeft je rust en vrede. Letterlijk.

Uiteraard is het soms nog wel een beetje pijnlijk, maar als ik dan kijk wat ik heb voel ik me rijk. Heel rijk! Een paar uur geleden was ik “in gesprek” met iemand over onder andere hobby’s. Hij vroeg mij wat mijn grootste hobby was. Ik moest er even over nadenken, ik heb veel dingen die ik leuk vind. Nadat ik daarover had nagedacht kwam ik tot de conclusie dat eigenlijk mijn hele leven mijn hobby is. En dat vond ik toch best een fijne gedachte. Ook dat kan ik iedereen aanraden. Het is zo slecht nog niet om mij te zijn!

Ik zie dat serie 2 van Dexter binnen is. Gedownloade dagbesteding!

Hasta la vista!

I’ll be back.

@

In ons leven is verandering onvermijdelijk, is verlies onvermijdelijk. In het aanpassings vermogen en het gemak waarmee we verandering ondergaan liggen ons geluk en onze vrijheid. – Boeddha

15 januari 2010

FOOD!

Hoort bij: Mijn leven — Tags:, , , — BIES! @ 17:12

Een recept op verzoek van Willemijn! Dit recept heb ik niet zelf bedacht, maar ontdekt tijdens mijn stageperiode in de jeugdzorg. Daar werd ‘t veelvuldig gemaakt voor de jongeren en die vonden ‘t erg lekker! Makkelijk ende simpel!

Ovenschotel met boontjes, shoarma en röstirondjes:

Hoeveelheden is heel persoonlijk. Wil je veel, neem je veel, wil je weinig, neem je weinig! :)

Wat ik heb gedaan voor 10 personen:

  • kilo boontjes
  • kilo shoarma
  • 2 zakken röstirondjes
  • Kruidenboter
  • Knoflooksaus

Verwarm de oven voor op.. uh 180 graden ongeveer. (Voor de zekerheid bekijk even de zak met röstirondjes. Die temperatuur aanhouden.) Start met het invetten van de ovenschaal met de kruidenboter. Daarnaast een paar hompjes kruidenboter onderin.

Boontjes afnemen en +/- 10 minuten koken.

Shoarma bakken zoals je dat normaal ook zou doen. (niet rauw dus en al helemaal niet zwart!)

Als je dit allemaal klaar hebt ga je de ovenschotel vullen. Op de bodem smijt je de boontjes, daar bovenop de shoarma en als dakje leg je de bevroren röstirondjes erop.  Het hoeft niet perfect recht.

Vervolgens pleur je de schaal in de voorverwarmde oven en laat je ‘t +/- een half uur in de oven. (voor de zekerheid even de verpakking van de röstirondjes checken. Die tijd is voldoende)

Als ‘t klaar is schep je het op met een kwak knoflooksaus en stop je ‘t in je mond. Wel goed kauwen alvorens je het doorslikt he? Anders krijg je verstopping!

Hasta la vista en eetsmakelijk! :))

@

Ps, bedenk dat je na het eten van dit gerecht niet meer kunt tongzoenen met iemand die geen knoflook heeft gehad.. :))

13 januari 2010

Clean Queen

Hoort bij: Penthouse — BIES! @ 19:26

Zo, ineens heb je het, je gaat opruimen. Zo nu en dan heb ik een aanval van opruim-woede. Doorgaans beperkt zich dat tot wat je met het blote oog ziet. Een beetje ” met de Franse slag” . Maar soms, als ik me erger aan iets of heel blij ben gaat het verder. Dan trek ik de kasten open en ga ik ook daar aan de slag. (meer…)

Oudere berichten »

Powered by WordPress